Snel na de komst van ds. A. van der Walle in 1937 werd besloten tot de
bouw van een nieuwe kerk. Ds. van der Walle had in Deventer al gehoord
over allerlei bestemmingsplannen en trok hieruit de conclusie dat de
bouw van de kerk beter op een andere plaats kon geschieden. Hij
informeerde bij de heer Nokkert of deze bepaalde weilanden nog nodig
had. De heer Nokkert wilde de weilanden wel afstaan aan de kerk.
Cellarius was bereid om de grond waar de oude kerk op stond aan te
kopen.
Ds. van der Walle had de architect van de Vrijzinnig Protestantse Kerk
in Apeldoorn op het oog om een kerk te ontwerpen. Het was zijn plan om
een grote witte kerk op een heuvel te zetten waar omheen veel ruimte
zou zijn.
Ds. van der Walle heeft zich erg ingespannen om de benodigde gelden bij
elkaar te krijgen. Zo was er een bewoner van de Oxerhof die duizenden
guldens schonk. Ook waren er vele boeren die een deel van hun erfenis
beschikbaar stelden voor de bouw. Er was ook een gift van H.M. Koningin
Wilhelmina bij.
Binnen een jaar was er voldoende geld om met de bouw te beginnen.
Mevrouw van der Walle vroeg mevrouw Cellarius (in haar bakkerij) een
taart te bakken waarop het toegekende bedrag prijkte. Ds. van der Walle
wilde nu zijn plan, zoals boven beschreven, uitvoeren. De
kerkeraadsleden wilden echter dat de kerk op dezelfde plaats gebouwd
zou worden. Volgens de kerkeraadsnotulen uit die tijd zou ook 70 a 80 %
van de gemeenteleden daar voor zijn. In een dikke brief met vele
handtekeningen lieten ze dit weten. Deze brief werd op de dag van de
beslissende kerkeraadsvergadering bezorgd. Mevrouw van der Walle liet
toen de taart die voor de vergadering bedoeld was bij de school
bezorgen. De kerkeraad besloot ook om de architect W. Verschoor de
opdracht te geven. Ds. van der Walle uitte zijn teleurstelling met de
woorden: "Het nageslacht zal U dit niet in dank aanvaarden. Hierbij is
de vergadering gesloten"
In het Bouwkundig Weekblad Architectura van 27 april 1940 werd de
nieuwe kerk beschreven. Onderstaande tekeningen maken hier deel van uit.
