|
Sprekende beelden
Het thema had direct mijn instemming.
Als collega's uit ‘Groot Deventer' zitten we bij op een middag bij elkaar.
We besluiten om komend seizoen meditaties te schrijven bij ‘een beeld, dat ons aanspreekt'.
Het mag een schilderij zijn, een tekening of een foto.
‘Sprekende beelden' geven we als titel mee aan deze nieuwe reeks.
Ik kijk om mij heen in mijn studeerkamer.
Maar zo te zien heb ik meer met woorden dan met beelden...
Er staat een mooi boek in mijn kast met schilderijen van lezende vrouwen. Stuk voor stuk mooie platen, maar ze willen mij nog niet inspireren tot een stukje voor een kerkblad. Verder kijken dan maar...
Mijn oog valt op de planken met kinderbijbels en prentenboeken: Een ark vol verhalen, Het grote avontuur van God en mens, Kikker en Pad, Egel en Beer. En mijn oog blijft hangen bij een boekje van Nick Butterworth en Mick Inkpen. Zij schrijven samen kinderboeken, maar hebben zich ook aan bijbelverhalen gewaagd. Van hen verscheen het boekje ‘Acht verhalen van Jezus'.
Het meest humoristisch vind ik hun weergave van het verhaal van het huis op de rots: Matteüs 7:24-27.
Twee mannen bouwen een huis. De eerste man bouwt op een rots, bouwtekening in de hand, goede materialen. Als hij eindelijk klaar is, begint het te regenen. De man zit droog en zijn huis stáát.
De tweede man bouwt ook een huis: je ziet hem lopen met een bouwpakketje, snel een plekje gezocht op het zand, even bouwen, zo klaar. Als het gaat regenen, is hij al snel drijfnat. Het zand spoelt weg, het huis valt in elkaar.
Tot zover het verhaal, zoals ook het evangelie het ons vertelt. Een wijze man en een dwaze man: ze worden tegenover elkaar gezet. Twee wegen zijn er.
Nick en Mick volgen in hun tekst dit verhaal. Maar de leukste dingen gebeuren in hun illustraties. Hun tekeningen geven het verhaal een ander (?), mild en verrassend, slot.
Want op het laatste plaatje zie je de dwaze man náást de wijze man achter het raampje van het huis op de rots. Ze zitten er samen. Met een lach. Heeft de wijze de deur opengezet?
Geen tegenover, geen oordeel. Door deze verbeelding eindigt dit verhaal met een grote mildheid. En op de één of andere manier lijkt dit slot mij in de geest van Jezus...
ds. Martine Nijveld,
Protestantse Gemeente te Colmschate/Schalkhaar

|