Want dat mag zo’n dag toch ook zijn. Elkaar ontmoeten op een heel andere manier.

Samen de handen ineen slaan om een financieel resultaat te bereiken. Het mooie ervan is dat en de PGCS-gemeente en de Titus Brandsma parochie daarin samen optrekken. Was het doel al jaren: geld inzamelen om met de jeugd praktisch bezig te kunnen zijn in Ukraine, om bijvoorbeeld een keuken van een school op te knappen, dit jaar kwam er een dimensie bij.: Een gedeelte van het geld te besteden aan de PGCS zelf. Da’s geen zelfverrijking, maar een welkome aanvulling op steeds schaarser wordende financiële middelen.

Dus kwamen op zaterdag 26 september vele vrijwilligers bijeen om met elkaar dat doel te bereiken. Veelal werkt men in tweetallen. Slechts 1 persoon werkt in afzondering in het kantoortje van het Kerkelijk Bureau…….de kassier. Hij moet die dag het binnenkomende geld beheren, inboeken en opslaan in geldcassettes. Zijn werk begint al een week van te voren. Hij zorgt er voor dat kleingeld in potjes wordt verdeeld, zodat elke vrijwilliger vanaf het begin over wissselgeld beschikt.

Gedurende de dag ontvangt hij geld, wisselt groot geld in voor kleingeld, past op de persoonlijke tasjes van de dames, en loopt van tijd tot tijd een rondje om te zien hoe de zaken er voor staan. Uiteraard is dan het bureau even hermetisch afgesloten.

DSC_0267

Zo tegen 11.30 uur is meestal het wisselgeld terugverdiend en dan begint de teller pas te lopen. Omdat hij dit werk al diverse jaren doet, kan hij gelet op de drukte om 14.00 uur al een redelijke inschatting geven van wat de eindopbrengst zal zijn.

Tijdens zijn ronde door het gebouw vallen hem dan altijd weer leuke dingen op.

Goklustige dames, die bij het Rad van Avontuur een royaal stukje pensioengeld omzetten.

De pannenkoekenbakster, die besluit het laatste pak bakmeel niet aan te breken en daarom met de opbrengst net onder de opbrengst van verleden jaar komt.

De band met prachtig zingende zangeressen, die 25% meer omzet leverde dan verleden jaar.

Een rommelmarkt-medewerker, die vraagt of je het geld even uit zijn broekzak wil pakken, omdat hij met volle handen staat.

Het drukste moment komt, als de rommelmarkt gaat sluiten. Al het geld komt dan binnen en moet razendsnel worden geteld. De kassier boekt alles in op spreadsheet (leve de computer) en daardoor is hij in staat om onmiddellijk het eindbedrag bekend te maken. Want dat willen de medewerkers graag weten. Wat heeft het opgebracht en hoeveel geld haalde mijn afdeling binnen. En het is verbazingwekkend hoe snel het gebouw daarna weer op orde is gebracht. Na een drankje gaat iedereen weer zijns weegs. En de kassier?

Hij neemt het geld mee, zorgt ervoor dat het geld diezelfde middag nog op de bank komt en rondt maandag de hele financiële operatie af.

Tot volgend jaar dan maar. Wellicht anders, wie weet, maar toch……….

Met elkaar iets doen voor een ander, da’s toch ook gemeente zijn!

Harry Nijmeijer