Al lange tijd hingen de doopvisjes op een wat minder  passende plaats; eerst onder een scherm van de beamer,  later ingeklemd bij de stiltehoek. Sinds kort hebben ze een  betere plek gekregen: op de muur van de stiltehoek. De  kleine visjes zwemmen nu als het ware de grote Vis  achterna; een mooi beeld van het volgen van Jezus.  Bovendien verbinden we hiermee jong en oud: de visjes  hangen in de stiltehoek voor wie geboren zijn, de  gedachtenissteentjes liggen er voor wie overleden zijn.