Tijdens de vergadering van 4 februari waren niet alleen de  kerkenraadsleden uitgenodigd, maar ook diverse raden en  commissies. Het onderwerp was “veilige kerk”.  In groepjes  hebben wij enkele voorbeelden besproken, wat is wenselijk  en wat niet. Daarna hebben zij op een ludieke manier  kennis gemaakt met hun eigen grenzen. Hoe dichtbij mag  een ander komen? Een avond die zeker nog een vervolg  krijgt en binnen diverse raden vast nog wel ter tafel komt.

Op 4 maart kwam alleen de Kerkenraad bijeen.  De opening werd verzorgd door ds. Henk Schuurman. Vlak  na zijn verblijf in een klooster in Oosterhout bracht Henk  verslag uit. Gefascineerd door de katholieke tradities bracht hij onze  avondmaaltafel ter sprake. De kerkenraadsleden kregen  de vraag voorgelegd of de tafel vooral een praktisch  meubel­stuk is óf vooral een liturgisch onderdeel en de plek  waar de rituele handelingen worden verricht. De  interessante discussie bracht een reeks aan gevoelens en  inzichten aan het licht. Het hoofdthema was de voortgang m.b.t. het ontwikkelen  van een nieuw beleidsplan. Het lijkt een saai thema, maar  er waren die avond opnieuw levendige discussies. De  geformuleerde speerpunten maken de ontwikkeling van het  beleidsplan heel concreet. Er zijn groepjes gevormd die elk  een speerpunt voor hun rekening nemen: eredienst,  verbinding generaties, pastoraat, diaconaat, bestuurlijke  structuur, duurzaamheid en kerkgebouw. Elke groep bracht  verslag uit over de voortgang; een aantal is al heel ver,  andere hebben meer tijd nodig. Lastig om te voorspellen  wanneer het totale beleidsplan klaar is: voor een goede  uitkomst moeten we de tijd nemen, zo spraken we af. In de  vergadering van 6 mei gaan wij verder.

Tijdens de rondvraag geeft Bart Lubberdink nog aan dat er  veel verwarring was over de begintijden van de dienst van  3 maart jl. Dit punt komt terug tijdens de vergadering van  de KKR en de volgende Kerkenraadsvergadering.