Elke zondag brandt de paaskaars; symbool van Christus,  het Licht van de wereld. Elke zondag branden ook de  twee tafelkaarsen. Symbool van ­ ja van wat eigenlijk?  Sommigen zeggen: van het Oude en het Nieuwe  Testament. Anderen menen dat de twee kaarsen staan  voor het Jodendom en het Christendom. Hoewel het  twee mooie gedachten zijn, is de achtergrond en de  betekenis van de kaarsen een andere. Daarvoor moeten  we terug naar de eerste eeuwen van onze jaartelling. In  Rome lieten senatoren zich in de donkere straten begeleiden door fakkeldragers. Hoe meer fakkels, hoe groter  het aanzien van de senator was. Later namen  bisschoppen deze gewoonte over. Hoe belangrijker de  bisschop, hoe meer kaarsen als eerbewijs de kerk  werden binnengedragen en naast de altaartafel  geplaatst. De Reformatie schafte het gebruik van  kaarsen af. Door de liturgische vernieuwing in de tweede  helft van de vorige eeuw kwamen ze weer terug. Nu niet  als eerbewijs aan de voorganger, maar als symbolen van  eer aan God. Je zou kunnen zeggen: nog vóór wij God  prijzen doen de twee kaarsen dat al. Elke zondag  opnieuw.

ds. Henk Schuurman