Vanachter mijn computer kijk ik uit het raam en word getroffen door de schoonheid van de sneeuw. Een echte schrijver of poëet ben ik niet, maar ik word er wel door geraakt. En daarbij is aan mij de taak om iets te schrijven voor Kerkklanken. Ik stel mij de vraag: “wat is eigenlijk het mooiste wat onze kerk te bieden heeft?” Is het toch vooral dé tijd en ruimte voor mensen om elkaar te ontmoeten? Met de gedachte dat een Derde zich bij deze ontmoeting voegt? Verbinding, echt contact, aandacht voor het verhaal van de ander. Gezien en gehoord worden. Elk mens heeft daar immers behoefte aan. Contacten in onze kerk ontstaan spontaan of georganiseerd. Vóór of ná een kerkdienst, op een cantorij avond, in de supermarkt óf op straat.

Het hoeft niet ingewikkeld te zijn en het hoeft ook niet zo vreselijk diep te gaan. Soms gaat het om iets heel eenvoudigs. Maar er is aandacht voor. Wat je meemaakt is de moeite waard en doet ertoe. Mensen zoeken met hun verhalen naar verbinding, naar verdieping van hun leven. In het pastoraat geven we daar aandacht Een trouw lid van het Team Pastoraat is Anneke de Jong en ik bewonder haar enorm. Zij zet zich al vele jaren en op alle mogelijke manieren in voor het contact tussen mensen. In de dienst van 13 januari jl .hebben wij van haar als ouderling afscheid genomen. Gelukkig blijft ze actief, maar nu in de rol van taakdrager. Ze blijft de gespreksgroep Ubi Caritas voorzitten en ook de inloopmiddagen faciliteren. Als Team Pastoraat zetten wij ons dit jaar extra in voor de 80+ ers van onze gemeente. Zij zullen uitgenodigd worden voor een feestelijke verjaardagmiddag. Deze middagen zullen op 10 april en 9 oktober (van 14.00 uur ­ 16.30 uur) plaatsvinden. Individuele leden ontvangen hiervoor een uitnodiging van de contactpersoon. Opnieuw kijk ik naar buiten. Prachtige stille witte vlakte van gevallen sneeuw vlokjes. Elk individueel ­ schitterend vorm gegeven ­ vlokje laat de kracht zien van de individuele aandacht en schittering en glans binnen het grote geheel. Zo willen wij allemaal van betekenis zijn. Binnen de majestueuze grootsheid die altijd zal blijven bestaan. Tot gauw!

Warme groet, namens Team Pastoraat, Henry Smit